Czy dekoloryzacja niszczy włosy? Wszystko, co musisz wiedzieć

Tak, dekoloryzacja może osłabić włosy, ponieważ chemicznie usuwa pigment i zmienia właściwości włókna. Ryzyko zależy od kondycji pasm, rodzaju użytej farby, wybranej metody oraz liczby etapów. Sprawdź, kiedy zabieg ma sens, czym różni się od rozjaśniania i jak ograniczyć uszkodzenia.

Na czym polega dekoloryzacja włosów?

Dekoloryzacja to proces chemicznego usuwania sztucznego pigmentu wprowadzonego do włosów podczas farbowania. Stosuje się ją po nieudanej koloryzacji, przy zbyt ciemnym odcieniu albo przed przejściem do jaśniejszej barwy. Najczęściej dotyczy czerni, ciemnego brązu, czerwieni i mahoniu.

Preparat rozbija cząsteczki barwnika, a następnie pozwala wypłukać je podczas mycia. Nie usuwa jednak melaniny, czyli naturalnego pigmentu włosa. Po zabiegu może więc pojawić się ciepła baza: czerwona, miedziana, pomarańczowa lub żółta.

Dekoloryzacja usuwa sztuczny pigment, natomiast rozjaśniacz niszczy i rozprasza naturalną melaninę.

Dekoloryzator a rozjaśniacz

Dekoloryzator może mieć działanie kwasowe albo alkaliczne. Wariant kwasowy, nazywany także reduktorem koloru, jest przeznaczony głównie do wybranych farb oksydacyjnych. Nie rozjaśnia naturalnej bazy, ale też nie działa na każdy rodzaj osadu.

Rozjaśniacz działa silniej. W połączeniu z utleniaczem dociera do wnętrza włosa i utlenia melaninę, dlatego umożliwia podniesienie poziomu koloru. Jednorazowo można rozjaśnić włosy nawet o 6 tonów, lecz większa zmiana zwykle wymaga kilku sesji.

Dlaczego zabieg może niszczyć włosy?

Podczas działania preparatu łuski włosa mogą się rozchylać, a jego kora traci część wilgoci i substancji ochronnych. Pasma stają się wtedy bardziej porowate, szorstkie oraz podatne na plątanie. Przy zbyt mocnej mieszance albo zbyt długim czasie działania pojawia się także łamliwość.

Nie każdy zabieg kończy się jednak widocznym zniszczeniem. Fryzjer ocenia porowatość, elastyczność i historię koloryzacji, a następnie dopasowuje moc preparatu do konkretnej partii włosów. Końce po kilku farbowaniach często wymagają innego postępowania niż zdrowy odrost.

Co zwiększa ryzyko?

Najbardziej obciążające bywa nakładanie rozjaśniacza na wcześniej rozjaśnione partie. Problemem są też wielokrotne farbowania na czarno, domieszki metali w niektórych farbach oraz nieznany skład dawnych kosmetyków. Szczególnej ostrożności wymaga historia henny i indygo.

• wielokrotne koloryzacje na ciemne odcienie,
• wcześniejsze rozjaśnianie lub trwała ondulacja,
• guma i nadmierna rozciągliwość mokrych pasm,
• kruszenie się końców przy delikatnym czesaniu,
• henna, indygo albo preparaty o nieznanym składzie.

Jak długo trwa dekoloryzacja?

Czas zabiegu zależy od długości i gęstości włosów, intensywności pigmentu oraz ich kondycji. Jedna wizyta może trwać od 2 do 7 godzin. Przy prostym usuwaniu świeżej, ciemnej farby proces bywa krótszy, lecz wielowarstwowa czerń wymaga spokojniejszego działania.

Przejście z czerni do jasnego blondu często rozkłada się na kilka wizyt. Między etapami trzeba ocenić elastyczność i wytrzymałość włókien. Czasem lepszym pierwszym celem jest jasny brąz albo ciepły ciemny blond – bez forsowania włosów do pożądanego poziomu w jeden dzień.

Kiedy nie wykonywać dekoloryzacji?

Silnie zniszczone, wypadające lub gumowate włosy nie powinny być od razu poddawane kolejnemu procesowi chemicznemu. Najpierw trzeba ograniczyć łamanie, poprawić nawilżenie i sprawdzić, jak pasma reagują na czesanie oraz suszenie. Samo odczekanie kilku dni nie odbuduje uszkodzonej keratyny.

Wizyta powinna zostać przełożona także przy podrażnionej skórze głowy, ranach, intensywnym świądzie albo stanie zapalnym. Test uczuleniowy i próba na niewielkim paśmie nie dają pełnej gwarancji, ale pokazują możliwą reakcję włosów.

Jeśli pasmo staje się gumowate, kruszy się lub pęka przy lekkim nacisku, preparat należy natychmiast spłukać.

Salon czy dekoloryzacja w domu?

Domowy zabieg jest możliwy, lecz wymaga dokładnego stosowania instrukcji. Trudność nie polega na samym nakładaniu kosmetyku, ale na wyborze metody, ocenie różnych partii i kontroli reakcji. Przy czarnym kolorze, hennie, plamach lub planowanym blondzie salon daje większą kontrolę nad procesem.

Fryzjer wykonuje analizę włosów, próbę pasma i dobiera preparat do historii koloryzacji. Może też zastosować ochronę wiązań, na przykład Olaplex. Taki produkt może ograniczyć ryzyko, ale nie sprawia, że rozjaśnianie staje się obojętne dla włókna.

Bezpieczniejszy przebieg w domu

Jeśli mimo wszystko wykonujesz zabieg samodzielnie, przygotuj stanowisko i kosmetyki zgodnie z instrukcją producenta:

1. kilka dni wcześniej wykonaj próbę uczuleniową,
2. dzień przed zabiegiem umyj włosy łagodnym szamponem bez silnych detergentów,
3. załóż rękawiczki i przygotuj zdezynfekowaną miseczkę oraz pędzelek,
4. nałóż preparat najpierw na farbowane końce, omijając naturalny odrost,
5. kontroluj pasma co kilka minut i nie przekraczaj czasu z ulotki,
6. spłucz kosmetyk, umyj włosy i zastosuj maskę nawilżającą.

Nie używaj rozjaśniacza zamiast dekoloryzatora. To różne produkty o odmiennym działaniu. Jeżeli pierwszy etap nie wystarczył, odczekaj co najmniej kilka dni, a najlepiej skonsultuj dalsze kroki przed ponowną aplikacją.

Co z henną i zielonym odcieniem?

Henna trwale wiąże się z keratyną, dlatego typowy dekoloryzator zwykle jej nie usuwa. Indygo zawiera niebieskie barwniki, które po kontakcie z rozjaśniaczem mogą dać zieleń, turkus albo niebieskawy odcień. Ryzyko rośnie przy mieszankach henny i indygo oraz przy nieznanym składzie produktu.

Przy zielonych pasmach nie sięgaj ponownie po rozjaśniacz ani chłodną farbę popielatą. Kwaśne pH przecieru pomidorowego może pomóc zneutralizować niebieskie i zielone tony. Nałóż produkt bez dodatków na 20–40 minut, spłucz letnią wodą i obserwuj rezultat przed ewentualnym powtórzeniem.

Jak pielęgnować włosy po zabiegu?

Po usunięciu pigmentu włosy zwykle potrzebują delikatnego mycia, odżywiania i ochrony przed tarciem. Po każdym myciu stosuj odżywkę, rozczesuj pasma od końców i ogranicz temperaturę suszarki, prostownicy oraz lokówki. Ochrona termiczna powinna być stałym elementem stylizacji.

• proteiny, takie jak keratyna i proteiny pszenicy, wzmacniają osłabione włókna,
• emolienty, czyli oleje i masła, ograniczają utratę wilgoci,
• humektanty, między innymi aloes i gliceryna, wspierają nawilżenie,
• łagodny szampon pomaga ograniczyć dodatkowe przesuszenie,
• podcinanie rozdwojonych końców usuwa partie, których kosmetyk nie naprawi trwale.

Nową koloryzację najlepiej zaplanować po ponownej ocenie kondycji włosów. Odbarwiona baza często wymaga tonowania, a farba na porowatych pasmach może przyjąć się ciemniej lub nierównomiernie.